GAIA tegen Foie Gras / ganzenlever

GAIA's campagne tegen het leed van eenden en ganzen

die gedwangvoederd worden voor foie gras

Voor de productie van foie gras worden in België ieder jaar vele tienduizenden eenden en een paar duizend ganzen onder dwang gevoederd en gedood. In Frankrijk loopt dat getal op tot 20 miljoen eenden en 500000 ganzen per jaar! Tijdens het dwangvoederen wordt er gebruik gemaakt van een pneumatisch aangedreven trechterbuis. Een vetmestmachine spuwt een vette maïsbrij in de strot van de dieren. Je kan het vergelijken met een mens van 80 kg die dagelijks 20 kg spaghetti moeten doorslikken.

een trechterbuis van +/- 28 cm wordt in de slokdarm geduwd tot aan de voormaag

Voor foie gras worden volwassen eenden gedurende ongeveer twee weken en volwassen ganzen gedurende drie weken onder dwang gevoederd met de vette maïs.

5 tot 10 % van de eenden en ganzen sterft nog voor ze geslacht worden.

De zwemvogels worden gehouden in kleine batterijkooien van 30 x 30 cm waarin ze zich niet kunnen bewegen. Zo kunnen wel 600 tot 900 eenden en ganzen per uur vetgemest worden. Door vetmesting wordt hun lever tot 10 keer groter. Omdat de uitgezette lever op hun longen drukt, happen ze voortdurend naar lucht. Ook maagziekten, darmaandoeningen en verwondingen aan de strot en hals komen vaak voor.

In veel Europese landen wordt het dwangvoederen niet toegelaten: in Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, Ierland, Italië, Finland, Luxemburg, Noorwegen, Polen, Tsjechië, het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Zwitserland, en zelfs in Israël, de belangrijkste foie gras-producent na Frankrijk. Het Hooggerechtshof van Israël heeft in 2003 beslist dat het dwangvoederen er verboden moest worden. Zij waren van mening dat dwangvoederen ontoelaatbare dierenmishandeling is.

In België bepaalt de dierenwelzijnswet (1986) dat dwangvoederen verboden is. Maar voor foie gras kwekerijen wordt op die bepaling een uitzondering gemaakt: Artikel 36: Wordt gestraft, hij die:een dier onder dwang voedsel of drinken toedient, behalve om medische redenen of voor dierproeven, uitgevoerd volgens hoofdstuk VIII of in gespecialiseerde, door de Koning bepaalde kwekerijen en aan de door hem gestelde voorwaarden; Met andere woorden: Het voederen onder dwang van eenden en ganzen is verboden behalve als je een kweker bent met een vergunning.

Voor GAIA kan dit niet. Het is onaanvaardbaar dat de dierenwelzijnswet de deur op een kier laat zodat de marteling voor duizenden eenden en ganzen onverminderd blijft voortduren. GAIA wil absoluut de uitzondering uit de dierenwelzijnswet geschrapt zien. Ook wil GAIA mensen aansporen om geen foie gras te kopen of te eten. In 1999 sprak de Raad van Europa een verbod uit op batterijkooien voor eenden. Dit verbod zal ingaan vanaf 2010. Vanaf het ogenblik dat het verbod van kracht is, zal de situatie duidelijk verbeteren, gezien het moeilijker zal zijn om de industriële gavage- en productietechnieken toe te passen. Desalniettemin zal het principe van het dwangvoederen, de grootste oorzaak van dierenleed voor foie gras, blijven bestaan. De strijd tegen deze martelingen is dus nog niet gestreden...

Elk eindejaar start GAIA een campagne op tegen dwangvoederen van ganzen en eenden. Iedereen moet zich bewust zijn van het vreselijke dierenleed dat achter het eindproduct schuilt. GAIA wil voorkomen dat consumenten er de ogen voor sluiten:

‘Foie gras is de zieke lever van een gemarteld dier’: al jaren trekt de labelingsbrigade van GAIA op pad om foie gras verpakkingen te voorzien van stickers waarop een waarschuwing staat dat voor dit product dieren hebben moeten lijden.

GAIA zat in 2004 met Fedis en grootwarenhuizen rond de tafel om te praten over de verkoop van foie gras. GAIA legt drie voorstellen op tafel: geen reclame meer voor foie gras, objectieve informatie uitstallen, en een diervriendelijk alternatief ontwikkelen. Het ‘Franse Burgerinitiatief voor de afschaffing van het dwangvoederen voor foie gras' onthult op 15/12/2004 samen met GAIA onthutsend beeldmateriaal over de productie van foie gras in Frankrijk.

Wanneer de resultaten van de Eurobarometer (een opiniepeiling van de Europese Commissie naar de houding van Europeanen ten aanzien van dierenwelzijn, 2005), werden bekendgemaakt, bleek dat België op nummer 1 stond aangaande de bezorgdheid om het leed van eenden. Onze acties tegen het dwangvoederen hebben blijkbaar bijgedragen tot een bewustwording in ons land. De affichecampagne van het eindejaar 2005 sloeg in als een bom. De affiches toonden een gans in lederen outfit en vastgeketend aan de nek. De NMBS en MIVB weigeren de affiches op te hangen in trein- en metrostations omdat ze te shockerend zouden zijn. Discussies en debatten braken los op televisie, radio en in de geschreven pers.