 .Nertsenfokkerijen
.
In Nederland worden elk jaar ruim 3,5 miljoen nertsen gefokt voor hun vacht. Dit gebeurt op zo'n 200 bontfokkerijen. Al meer dan twintig jaar staat de pelsdierenfokkerij in ons land ter discussie. In 1995 werd het fokken van vossen al verboden en in 1997 het fokken van chinchilla's. Maar liefst 86% van de Nederlanders vindt dat het fokken van nertsen ook verboden moet worden (Intomart 1999). Daarnaast is gebleken dat slechts 14.4% van de Nederlanders het fokken van nertsen ter verkrijging van hun pels aanvaardbaar vindt (Universiteit Utrecht 2003). Bont voor Dieren voert campagne voor een wettelijk verbod op het fokken van nertsen.
.
Top 3 nertsenfokkende landen:
1. Denemarken, 12,6 miljoen nertsen per jaar
2. China, 5 miljoen nertsen per jaar
3. NEDERLAND, 3,5 miljoen nertsen per jaar
.
De nerts in de natuur
.
De nerts is familie van de otter en de hermelijn. Samen vormen zij de groep van de marterachtigen. Een volwassen mannetje is zo'n 40 centimeter lang. Zijn staart voegt daar nog eens 20 centimeter aan toe. Hij weegt iets meer dan een kilo. Vrouwtjesnertsen zijn wat kleiner, zij meten van kop tot staart zo'n 50 centimeter en wegen ongeveer 600 gram. Er zijn twee soorten nertsen: de Amerikaanse (Mustela vison) en de Europese (Mustela lutreola). De Amerikaanse nerts komt voor in bijna heel Noord-Amerika, van de poolcirkel tot Mexico. Zijn Europese soortgenoot is veel kleiner en veel zeldzamer en alleen nog te bewonderen in sommige delen van Frankrijk, Oost-Europa en Rusland. Wilde nertsen hebben een licht- tot donkerbruine vacht, met een witte vlek op de onderlip en keel. Door de jacht en de ontginning van natuurgebieden is de nerts in de rest van Europa uitgeroeid. De Amerikaanse nerts heeft de pech dat hij over de hele wereld in gevangenschap gefokt wordt voor zijn pels.
.
 Graag in het water.
Nertsen zijn uitstekende zwemmers en kunnen goed duiken. De dieren leven aan de oevers van beken en meren. In de dichte plantengroei langs het water vinden ze schuilplaatsen in holten onder stenen, boomwortels en stukken aangespoeld hout. Deze plekken zijn ook ideaal om een nest te bouwen. Nertsen worden in de natuur zo'n drie tot vijf jaar oud. Nertsen zijn solitair levende roofdieren: ze hebben liever geen soortgenoten in hun buurt. Ze jagen op het land en in het water, meestal in de schemering en 's nachts. De nerts eet vooral knaagdieren, zoals ratten, woelratten en muizen. Ook vissen, mollen, insekten, kreeften en kikkers staan op zijn menu. Soms vangt de nerts een konijn.
.
Territorium
.
Nertsen hebben een eigen territorium (leefgebied). Dat ligt eigenlijk altijd langs een rivier of beek. Ze verdedigen hun gebied tegen binnendringende soortgenoten. Ze controleren de grenzen regelmatig en markeren ze met een geurvlag. Mannetjes hebben grotere territoria dan vrouwtjes. Territoria van mannetjes en vrouwtjes overlappen elkaar wel hier en daar. Hoe groot een territorium is hangt af van de hoeveelheid voedsel die er te vinden is. Zo'n leefgebied is, afhankelijk van het voedselaanbod, één tot wel vijf vierkante kilometer groot. Vergelijk dat eens met de kooitjes van 45 bij 85 bij 25 cm groot waar de nerts in gevangenschap zijn hele leven doorbrengt. Nertsen blijven meestal vrij dicht bij het water, maar als er veel konijnen zijn, jagen ze tot ongeveer een halve kilometer landinwaarts. In de paartijd, vroeg in het voorjaar, trekken mannetjes door de territoria van verschillende vrouwtjes. Ze paren met meerdere vrouwtjes en blijven dan vaak een tijdje bij de laatste partner. Zes tot zeven weken na de bevruchting worden er vijf of zes jongen geboren. Na zeven weken in het nest gaan ze de omgeving verkennen. Jonge nertsen zijn erg speels. Ze glijden langs de rivieroever naar beneden en zijn voortdurend luidruchtig aan het stoeien. Totdat ze twaalf weken oud zijn gaan ze met hun moeder mee op jacht. Dan breken er steeds meer gevechten uit tussen de nertsen, die dan al bijna volwassen zijn. De jonge dieren gaan nu op zoek naar een eigen territorium.
.
 Bio-industrie.
Nertsenfokkerijen zien er overal ter wereld hetzelfde uit. Kleine kooien van draadgaas staan aaneengesloten in lange rijen onder een afdak. Soms in meerdere lagen op elkaar. Een kooi is 45 cm hoog en heeft een oppervlak van 85 x 30 centimeter. Daaraan zit een nestbox van 20 bij 20 cm. Hierin zitten twee of drie nertsen. Vaak worden de kooien aan elkaar geschakeld, daardoor kunnen de bontfokkers op één vierkante meter wel elf nertsen houden. De pelsdierhouderij behoort dus duidelijk tot de bio-industrie. Er zoveel mogelijk dieren op een zo klein mogelijk oppervlak gehouden. En dat, terwijl de dieren in de vrije natuur veel ruimte nodig hebben en het liefst alleen leven! In het voorjaar worden de jonge dieren in een kooi geboren. In de herfst krijgen ze hun wintervacht. Dat betekent gelijk het einde voor de nerts. Na een kort en ellendig leven van zeven maanden wordt hij gedood en gevild. Tijdens hun leven zitten de dieren in veel te kleine kooien. Niets van hun natuurlijke gedrag kunnen nertsen in zo'n kooi uitleven. Niet rennen, jagen of vluchten. Er is geen water om in te zwemmen en te vissen. In de kooi is slechts een drinknippel om water uit te zuigen en een cilinder om doorheen te lopen.
.
Gek van frustratie
.
Nertsen zijn roofdieren. Ook na honderd jaar gevangenschap zijn ze nog niet gedomesticeerd. Ze hebben nog steeds dezelfde eigenschappen die nertsen in het wild hebben. Geen wonder dat ze gek worden van verveling en frustratie als ze in een klein kooitje moeten leven. Dat is ook te zien. Nertsen vertonen in gevangenschap heel vaak abnormaal gedrag. Bijvoorbeeld door het eindeloos herhalen van zinloze bewegingen. Vaak bijten nertsen hun eigen staart en vacht kapot. Of ze lopen steeds rondjes of draaien voortdurend met hun kopje rond de drinknippel. De nertsenfokkers proberen door te fokken de nerts aan te passen in plaats van de omgeving aan de nerts aan te passen. Het voer dat de nertsen krijgen bestaat uit een klodder gemalen slachtafval van kip of vis, dat wordt vermengd met meel. Een of twee keer per dag kwakt de fokker deze brij boven op de kooi. Wel een groot verschil met zelf je kostje vangen.
.
 Aan het gas.
Zodra nertsen hun wintervacht hebben, komt er een abrupt einde aan hun treurige bestaan. Zij worden met koolmonoxide vergast. Daarna wordt het lijkje gevild, verder bewerkt en verkocht. Het doden van de dieren gebeurt in november op het bedrijf zelf. De bonthandel en de pelsdierfokkers beweren dat ze de dieren goed verzorgen. Want de dieren zien er goed uit, de vachten glanzen en de dieren planten zich in gevangenschap voort, zeggen ze. Het abnormale gedrag van de nertsen zien de bontfokkers vooral als lastig. De kwaliteit van de pels gaat er door achteruit. Liever zien zij een apathische nerts. Eentje die niet te veel beweegt, niet te veel eet en zeker niet speelt of vecht met soortgenoten. De verzorging van nertsen is alleen gericht op een mooi eindproduct; het bontje.
.
De bontfokkerij in cijfers
.
In Nederland zijn ongeveer 200 pelsdierhouderijen. De meeste fokkerijen zijn in Noord-Brabant en Limburg gevestigd. Elk jaar worden ruim 3.5 miljoen nertsen gefokt. Ons land staat hiermee hoog op de wereldranglijst van bontproducerende landen. Alleen in Denemarken en China worden per jaar nog meer nertsen gefokt. Wereldwijd worden er ieder jaar ruim 40 miljoen nertsenpelzen geproduceerd. Om een indruk te geven van de omvang en groei van de productie in Nederland afgezet tegen de wereldproductie, zetten we even wat getallen op een rij.
.
Top 3 nertsenfokkende landen:
1. Denemarken, 12,6 miljoen nertsen per jaar
2. China, 5 miljoen nertsen per jaar
3. NEDERLAND, 3,5 miljoen nertsen per jaar
 |
Nertsenfokkerijen
|
