Sophia-Vereeniging

Dierenleed voorkomen en verminderen, dat is onze doelstelling. Dieren hebben recht op een fatsoenlijk leven. Het principe van respect dient de leidraad te vormen in elke relatie tussen mens en dier. Onze visie wortelt zich in de overtuiging dat alle dieren een morele en intrinsieke waarde hebben.

De Sophia-Vereeniging is één van de oudste dierenbeschermingsorganisaties in Nederland. Sinds 1867 stellen wij dierenleed actief aan de orde. Wij zijn een kleine organisatie met een grote ambitie. Een team van vier medewerkers en een directeur werkt vanuit het kantoor in het stadshart van Amsterdam. Dankzij de inzet van meer dan honderd trouwe vrijwilligers, stagiairs en freelancers draaien projecten en campagnes op hoog niveau. Het bestuur is verantwoorde- lijk voor het beleid.

Onze mediacampagnes vestigen de aandacht op het lijden van dieren. Voorlichting over welzijn, gedrag, verzorging en huisvesting geven wij via tal van activiteiten. Onze inspecteurs zijn dagelijks op pad om verwaarlozing en mishandeling van dieren op te sporen.

Koningin Sophia der Nederlanden gaf in 1867 haar naam aan de Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren. Het initiatief kwam van haar lijfarts dokter Hendriksz. Sophia was de echtgenote van Willem III en had een uitgebreid netwerk van politici en schrijvers in heel Europa. Zij zag dat Nederland achterop liep als het om dierenbescherming ging. Geheel volgens de tijdsgeest moest het ‘onbeschaafde volk’ opgevoed worden. ‘Veredeling van de mensch’ was dan ook een belangrijk doel.

De Sophia-Vereeniging maakt dankbaar gebruik van het koninklijke netwerk om voor dieren op te komen. Vanaf de start waren internationale contacten van levensbelang. Tijdens de Frans-Duitse oorlog eind 19e eeuw vestigde zij de aandacht op het lot van cavaleriepaarden in een schrijven aan de Duitse keizer Wilhelm I. Ook voerde de vereniging toen al campagne tegen het wrede transport van slachtpaarden en slachtmethoden. Helaas nog steeds een actueel thema!

Een eerste wapenfeit in Nederland was een inperking van het gebruik van trekhonden. Ook tegen de jacht trok men ten strijde, getuige dit gedicht:

Een dier, dat niemand deert,

Medogenloos te plagen,

Dat dier met dolle drift door woud en bos te jagen,

Tot het eind'lijk, afgemat,

Ter neer stort, met bloed bespat

Dat is een zeer onaangenaam plezier

'Hoe vindt gij dat?, Kunt gij het vragen?'

Mij dunkt, een mensch die zoo een schuldoos dier kan plagen,

Heeft ook iets van een dier, maar dan geen schuldloos dier.

Rond 1900 was de vereniging in Amsterdam duidelijk zichtbaar op straat. In die tijd van paardenkarren werden her en der drinkbakken voor dieren geplaatst. Zo’n drinkbak is te zien in het Amsterdams Historisch Museum. In 1929 startte de cursus voor Dieren EHBO, gericht op het verzorgen van gewonde dieren. Een kar met koetsier deed dienst als dierenambulance.

Tijdens de Zeeuwse watersnoodramp in 1953 kreeg de Sophia-Vereeniging nationale bekendheid toen zij veel dieren van de verdrinkingsdood redde. Op het gebied van wetgeving was begin jaren zestig eindelijk een groot succes te melden: In 1961 werd de Wet op de Dierenbescherming van kracht. In die jaren ontstond ook steeds breder maatschappelijk protest tegen misstanden in de bio-industrie, op veemarkten en in laboratoria.

De Sophia-Vereeniging is nu aangeland in de 21e eeuw. We zijn trots op onze geschiedenis en houden de dubbele ‘e’ met ere in onze naam. Nog steeds zien wij het als een belangrijke opdracht om de belangen van dieren actief te behartigen en de voorhoede te vormen van de dierenbeschermingswereld.

Over oogkleppen bij paarden, trekhonden voor houten karren en de slacht van varkens in de 18e eeuw. In het boek Arbeiden aan de veredeling van den mensch, 125 jaar Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren (10 euro) kunt u meer lezen over onze bewogen geschiedenis.

De Sophia-Vereeniging richt zich op vernieuwende activiteiten en voorlichting, waarbij zij zelf het voortouw neemt. Onze zorg gaat van oudsher uit naar gezelschaps- en stadsdieren, maar ook dieren in de bio-industrie, proefdieren en circusdieren kunnen op onze aandacht rekenen.